Groeten

Groeten Toen ik vijf jaar was, verhuisden mijn ouders naar een Fries dorpje. Oentsjerk was toentertijd een gehucht langs de doorgaande weg tussen Leeuwarden en Dokkum. Enkele huizen en boerderijen, twee kerken, een school, een café. Rondom weilanden met koeien en paarden. En de bossen van Trynwâlden met eeuwenoude states en stinzen. Ons gezin was…

De randjes van mijn leven

De randjes van mijn leven In deze coronatijd word je platgegooid met adviezen hoe het leven het beste geleefd kan worden. Kennelijk hebben veel mensen behoefte aan tips. Is het leven dan zoveel anders dan een jaartje geleden? Ik heb geen recht van spreken: ik bezit geen winkel of bedrijf. Ik werk niet in de…

Mais is mooi

Mais is mooi. Een meningsverschil tussen echtgenoot en mij betreft het mais op de Deldense es. Hij vindt het spuuglelijk: het belemmert het uitzicht en is veel te hoog alsof je tussen twee hoge muren loopt in de luchtruimte van een gevangenis. Ik vind het prachtig, vooral nu in oktober. De stengels zijn bordeauxrood, de…

Tijdsbesef

Tijdsbesef. Rare tijd. Dat zeggen mensen sinds maart. Ja, vreemd hoe de wereld kan veranderen onder druk van een vreemd virus. Mijn beleving van tijd verschoof ook. Toen we allemaal gevraagd werden om thuis te blijven, vertraagden mijn dagen. Uren gingen langzaam voorbij. Niet onaangenaam, want ik had vaak de indruk dat mijn leven voorbij…

Insectenliefde

Insectenliefde In ons land mag je een fris luchtje scheppen, coronatijd of niet. Op het landgoed van Twickel zie ik wandelaars, hardlopers, fietsers, skaters en rolstoelers. Allemaal op gepaste afstand. Bij mijn laatste fietstocht botste ik echter pijnlijk met minuscule wezens. Ik houd van het frisse groen van ontluikende blaadjes. De bomenlanen van Twickel zijn…

Groene longen

Groene longen Stedenbouwkundigen betitelen de parken van een stad vaak als de groene longen: de plekken waar mensen een luchtje kunnen scheppen. Zuurstof inhaleren. Op adem komen. In deze coronatijd is het dwingende advies om niet dichter dan anderhalve meter bij anderen in de buurt te komen. In een grote stad is dat best ingewikkeld.…

Tuinkijker

Tuinkijker In het bos hoor ik allerlei vogels, maar ik zie niets. Waar vogelliefhebbers overal bijzondere spechten ontwaren en elkaar enthousiast aanstoten als ze een boomkruipertje lokaliseren, kijk ik kippig rond. Mijns inziens zijn er te veel takken en bladeren in een bos. Geef mij maar een tuin. Wat vetbollen en zakjes pinda’s, strategisch bevestigd.…

Boeren op het nieuwe land

Boeren op het nieuwe land In 1925 werd Theo Steverink geboren. Als zoon van een boer in de Achterhoek. Hij wilde zelf ook graag boer worden, maar de boerderij van zijn ouders was bestemd voor zijn oudere broer. Na de Tweede Wereldoorlog overwoog hij te emigreren naar Canada. Hij ging echter aan het werk in…

Een bewolkt hoofd

Een bewolkt hoofd Na weken van verre reizen en extra werken gunde ik mijzelf de tijd om op een doordeweekse ochtend over Twickel te wandelen. Op de Deldense es hing een laag wolken boven mij, maar aan de horizon was het al helder. Alsof het deksel al enigszins van de pan werd gelicht. Daar liep…

Lijnolie

Lijnolie Als de Noordmolen het rad laat draaien, stort het water zich naar beneden. Mooi om te zien. Fascinerender vind ik het geluid dat je in het molengebouw hoort: de houten wielen en raderen kreunen, steunen, bonken. Ze persen de vlaszaden fijn op de molensteen wat uiteindelijk leidt tot een heldere bruine vloeistof. Lijnolie. Die…