Kriskras over Twickel

Droogte

Het gras in mijn tuin is bruin. Als je erop loopt, knispert het onder je voeten. Hortensia’s zijn verdroogd en andere tuinplanten volledig verdwenen na drie weken vakantie. Hoe is dat bij Twickel? Bij mijn eerste rondje over de es valt direct op dat boeren minder opbrengst aan mais zullen hebben. De eerste meters van de velden bevatten hele kleine plantjes. Kijk je naar de hogere exemplaren, dan hebben die slechts een klein kolfje, nauwelijks groter dan mijn hand. Sloten zijn droge greppels. Koeien eten gras, maar het groeit mondjesmaat.

In het bos tegenover het kasteel lijkt het herfst: de paden zijn bezaaid met afgevallen bladeren. Aan de bomen verschrompeld blad. Rododendrons liggen op apegapen. Waar het bos dichter is, lijkt de schade mee te vallen.

Tot slot ga ik naar de kasteeltuin. De formele tuin ziet er prachtig uit: weelderig groen en volle planten. Daar is de tuinslang ongetwijfeld aan te pas gekomen. Het waterpeil in de gracht en in de meren is echter laag. Het water in de gracht mag niet teveel zakken, want dan zou de fundering van het kasteel droog komen te liggen en kan dat het hout aantasten. Een dergelijk scenario is een ramp voor het gebouw.

En je ziet het niet direct, maar het is essentieel dat bomen hun water uit de bodem moeten halen. Nu het grondwater voor het tweede jaar zakt, is dat op termijn funest. Het wortelstelsel kan zich niet zo snel aanpassen. Vooral beuken wortelen oppervlakkig en hebben het moeilijk.

Dit jaar bezocht ik de botanische tuinen van Cambridge. In een hoekje deden zij daar, met het oog op de wereldwijde klimaatverandering, een experiment met een tuin voor een droger klimaat. Met planten die floreren in droogte, zoals grijsbladige. Zonder het grasgazon dat zo kenmerkend is voor Engelse en westerse tuinen, maar met kruiptijm en andere kruiden waarop je kunt lopen. Is dat de toekomst van onze tuinontwerpen?

Reikhalzend kijk ik uit naar regen. Maar de meeste buien slaan Twente over. Tja, dan is het beste om nu maar blij te zijn met het weer. Als ik straks in de striemende novemberregen over Twickel wandel, zal ik proberen terug te denken aan de Grote Droogte van zomer 2019.

Naschrift: na het schrijven van deze column is het gaan regenen. Inmiddels heb ik dagelijks mijn regenponcho aan…

Hiska Bakker